با ما تماس بگیرید 44 7700 900693

خانه » درباره ما » مقاله 1 میوه خشک

مقاله 1 میوه خشک

میوه خشک میوه ای است که اکثریت محتوای اصلی آب یا به طور طبیعی از طریق خشک شدن آفتاب و یا با استفاده از خشک کن های تخصصی یا دهیدراتورها از بین رفته است. میوه خشک از دیرباز استفاده از قدمت آن به هزاره چهارم قبل از میلاد در بین النهرین است و به دلیل طعم شیرین ، ارزش مغذی ، [نیاز به استناد] و ماندگاری طولانی آن ارزشمند است.

امروزه میزان مصرف میوه خشک بسیار گسترده است. تقریبا نیمی از میوه های فروخته شده خشک شده آن کشمش است ، پس از آن خرما ، آلو ، انجیر ، زردآلو ، هلو ، سیب و گلابی قرار دارند. [1] این میوه ها به میوه های معمولی یا سنتی گفته می شوند: میوه هایی که در آفتاب خشک شده اند یا در خشک کن های تونل بادی گرم شده اند. بسیاری از میوه ها مانند زغال اخته ، زغال اخته ، گیلاس ، توت فرنگی و انبه قبل از خشک شدن با شیرین کننده (به عنوان مثال شربت ساکارز) تزریق می شوند. برخی از محصولاتی که به عنوان میوه خشک فروخته می شوند مانند پاپایا ، میوه کیوی و آناناس اغلب میوه های شیرینی هستند.میوه های خشک بیشتر ارزش غذایی میوه های تازه را حفظ می کنند. [نیاز به استناد] محتوای خاص مواد مغذی میوه های خشک شده مختلف نشان دهنده همتای تازه و روش پردازش آنها است.

میوه های خشک سنتی مانند کشمش ، انجیر ، خرما ، زردآلو و سیب یکی از عناصر اصلی رژیم های مدیترانه ای برای هزاره ها بوده است. این امر تا حدودی به دلیل کشت اولیه آنها در منطقه خاورمیانه موسوم به هلال باروری است که توسط بخش هایی از ایران مدرن ، عراق ، جنوب غربی ترکیه ، سوریه ، لبنان ، اسرائیل و شمال مصر ساخته شده است. خشک شدن یا کمبود آب بدن نیز قدیمی ترین شکل حفظ مواد غذایی بوده است: انگور ، خرما و انجیر که از درخت یا تاک می افتند در آفتاب گرم خشک می شوند. شکارچیان اولیه مشاهده کردند که این میوه های افتاده به شکل خوراکی شکل می گیرند و برای ثبات و همچنین شیرینی غلیظ آنها ارزش قائل بودند. [4]
نینوا: فرار از طریق درختان نخل خرما ، یکی از اولین درختان زراعی جهان

اولین ذکر شده از میوه های خشک شده را می توان در قرص های بین النهرین قدمت حدود 1700 سال قبل از میلاد مسیح یافت ، که شامل قدیمی ترین دستور العمل های نوشتاری شناخته شده است. این تخته های سفالی ، که به زبان اکدیان ، زبان روزانه بابل نوشته شده ، به خط میخی نوشته شده و از رژیم های غذایی مبتنی بر غلات (جو ، ارزن ، گندم) ، سبزیجات و میوه هایی مانند خرما ، انجیر ، سیب ، انار و انگور حک شده است. این تمدنهای اولیه از خرما استفاده می کردند ، آب خرما از تبخیر در شربت و کشمش به عنوان شیرین کننده استفاده می شود. آنها میوه های خشک شده را در نان های خود قرار دادند که بیش از 300 دستور غذا برای آنها تهیه شده بود ، از نان جو ساده برای کارگران گرفته تا کیک های بسیار پیچیده و عطر با قاشق عسل برای کاخ ها و معابد. از آنجا که خط میخی بسیار پیچیده بود و فقط کتیبه هایی که سالها مطالعه کرده بودند می توانستند آن را بخوانند ، بعید نیست که این قرص ها برای آشپزهای روزمره یا سرآشپزها منظور شده باشند. درعوض آنها برای مستند سازی هنر آشپزی روزگار نوشته شده اند. بسیاری از دستور العمل ها بسیار مفصل هستند و مواد کمیاب دارند ، بنابراین ممکن است تصور کنیم که آنها “غذاهای حاوی مدیترانه ای” را نشان می دهند.

نخل خرما یکی از اولین درختان زیر کشت بود. بیش از 5000 سال پیش در بین النهرین اهلی شده بود. این در هلال باروری به وفور رشد کرد و آنقدر مولد بود (یک خرما خرما به طور متوسط ​​50 کیلوگرم (100 پوند) میوه در سال به مدت 60 سال یا بیشتر) تولید می کند که خرما ارزان ترین غذاهای اصلی بود. از آنجا که آنها بسیار با ارزش بودند ، به خوبی در بناها و معابد آشور و بابل ثبت شده اند. اهالی روستای بین النهرین آنها را خشک کرده و به عنوان شیرینی می خورند. چه تازه خشک ، نرم و چه خشک ، آنها را به شخصیت در ظروف گوشت و پای دانه کمک کرد. آنها به دلیل انرژی خود در مسافرتها ارزش قائل بودند و به عنوان محرک در برابر خستگی توصیه می شدند.
معبد نهکت مصر. برداشت انگور ، که بسیاری از آنها در کشمش خشک می شود.

انجیر همچنین در اوایل بین النهرین ، اسرائیل و مصر جایی که استفاده روزانه آنها بیشتر از یا مساوی با خرما بود ، جوایز گرفتند. و همچنین به عنوان ظاهر شدن در نقاشی های دیواری ، نمونه های زیادی در مقبره های مصر به عنوان لوح تقدیر یافت شده است. در یونان و کرت ، انجیر بسیار به راحتی رشد کرد و جزء فقیر و ثروتمندان به ویژه به شکل خشک آنها جزء اصلی ترین ها محسوب می شدند.

کشت انگور برای اولین بار در قرن چهارم قبل از میلاد در ارمنستان و مناطق شرقی مدیترانه آغاز شد. در اینجا کشمش با دفن انگور در آفتاب صحرا تولید می شود. خیلی سریع ، تولید انگور و کشمش در شمال آفریقا از جمله مراکش و تونس گسترش یافت. فنیقی ها و مصریان تولید کشمش را محبوب کردند ، احتمالاً به دلیل محیط مناسب برای خشک شدن آفتاب. آنها را برای ذخیره سازی در گلدان ها قرار داده و هزاران نفر را به معابد مختلف اختصاص دادند. آنها همچنین آنها را در نان ها و شیرینی های مختلف خود ، بعضی از آنها با عسل ، برخی با شیر و تخم مرغ درست می کردند.

از خاورمیانه ، این میوه ها از طریق یونان به ایتالیا گسترش یافت و در آنجا به بخش اصلی رژیم تبدیل شدند. رومیان باستان کشمش را در مقادیر دیدنی و کلیه سطوح جامعه از جمله آنها به عنوان بخش اصلی وعده های غذایی مشترکشان به همراه زیتون و میوه می خوردند. نان های کشمش برای صبحانه رایج بودند و همراه با دانه ها ، لوبیا و شیرهای کشت شده آنها مصرف می شد. کشمش چنان ارزشمند بود که از قلمرو غذا فراتر رفت و برای ورزشکاران موفق و همچنین ارز حق بیمه بورس پاداش گرفت.
انجیر موجود در سبد ، پومپی: انجیر خشک در روم باستان بسیار محبوب بود.

داشتن میوه های خشک در روم باستان یک امر ضروری بود ، زیرا این دستورالعمل ها برای خانه داران در حدود 100 سال قبل از میلاد می گوید: “او باید غذای پخته شده را برای شما و بندگان نگه دارد. او باید مرغ های زیادی نگه داشته و تخم مرغ زیادی بخورد.” فروشگاه بزرگی از گلابی خشک شده ، گلابی ، انجیر ، کشمش ، مغز مرکبات ، گلابی و انگور و گلدان های نگهدارنده. همچنین باید انگورهای نگه داشته شده را در گلدان های انگور و گلدان هایی که در زمین دفن شده اند ، و همچنین آجیل های تازه گیاهی نگه داشته شود. به همین ترتیب ، و باغ های معطر در کوزه ها ، و سایر میوه هایی که معمولاً نگهداری می شوند ، و همچنین میوه‌های وحشی. همه این او را باید هر سال با کوشش و زحمت از بین ببرد. “[5]

انجیر دوباره در روم بسیار محبوب بود. انجیر خشک با نان برابر شد و بخش عمده ای از غذای زمستانی مردم کشور را تشکیل داد. مالش دادند

عجیب ، میوه خشک در اکثر مناطق جهان تولید می شود و مصرف در همه فرهنگ ها و بخش های جمعیتی رخ می دهد. در ایالات متحده ، آمریکایی ها در سال 2006 به طور متوسط ​​2.18 پوند (1 کیلوگرم) (وزن فرآوری شده) میوه خشک شده مصرف کردند. کشمش حدود دو سوم این ماده را تشکیل می داد. [8] کالیفرنیا بیشترین درصد از محصولات میوه خشک شده ایالات متحده و جهان را تولید می کند. این بیش از 99٪ محصول کشمش و آلو خشک ایالات متحده ، 98٪ انجیر خشک ، 96٪ هلو خشک ، 92٪ زردآلو و بیش از 90٪ خرما را تشکیل می دهد. بیشتر تولید میوه خشک کالیفرنیا در دره سان خواکین واقع شده است که خاک و آب و هوا ، به ویژه تابستانهای گرم و خشک ، شرایط رشد ایده آل را فراهم می کند. در حالی که این میوه ها در گذشته در آفتاب خشک می شدند ، اکنون فقط کشمش تقریباً به طور طبیعی خشک شده از آفتاب است. [9]

میوه ها را می توان به طور کامل خشک کرد (به عنوان مثال ، انگور ، انواع توت ها ، زردآلو ، آلو) ، به صورت نیمی یا به صورت برش ، (به عنوان مثال ، انبه ، پاپایا ، کیوی). از طرفی می توان آنها را بعد از خشک شدن (به عنوان مثال خرما) خرد کرد ، در خمیرها یا آبهای غلیظ شده قرار داد. مقدار رطوبت باقیمانده بسته به نوع میوه بسته به نوع میوه متفاوت است (3 – 8٪) تا قابل توجهی (18 – 16٪). میوه ها را نیز می توان به صورت پوره ، به عنوان چرم ، [10] یا به عنوان پودر ، با اسپری یا خشک کردن طبل خشک کرد. می توان آنها را خشک کرد. میوه تازه منجمد شده و در محفظه خشک کردن تحت خلاء قرار می گیرد. گرما اعمال می شود و در حالیکه هنوز یخ زده است ، از میوه از تبخیر می کند. ” از میوه های خشک شده در سس ها ، سوپ ها ، ماریناد ها ، گارنیشن ها ، پودینگ ها و مواد غذایی مخصوص نوزادان و کودکان استفاده کنید.

به عنوان مواد تشکیل دهنده مواد غذایی آماده شده ، آب میوه های خشک ، پوره ها و خمیرها ویژگی های حسی و عملکردی را به دستور العمل ها منتقل می کنند:
ده ها نوع میوه خشک و چرم میوه ای در بازاری در ایروان

    محتوای بالای فیبر ، قابلیت جذب آب و اتصال آب ، تسویه و تقویت مواد مغذی را فراهم می کند.
    اسیدهای آلی مانند سوربیتول به عنوان رقیق کننده عمل می کنند ، باعث ایجاد پایداری خمیر و خمیر می شوند و فعالیت آب را کنترل می کنند.
    قندهای میوه باعث ایجاد شیرینی ، فروتنی و قهوه ای سطح می شوند و فعالیت آب را کنترل می کنند.
    اسیدهای میوه مانند اسید مالیک و اسید تارتاریک در تقویت طعم نقش دارند و به عنوان عوامل ضد میکروبی عمل می کنند (سرکوب قالب و رشد باکتریها).
    ویتامین ها و مواد معدنی باعث افزایش ارزش غذایی و جذابیت برچسب می شوند.
    ترکیبات فنلی باعث کاهش سرعت اکسیداسیون لیپیدها در گوشت می شوند. آنها یک رنگ کارامل طبیعی اضافه می کنند.

درجه حرارت بالای خشک کردن و فرآوری ، pH کم ذاتی میوه ، فعالیت کم آب (میزان رطوبت) و وجود ترکیبات ضد میکروبی طبیعی در میوه های خشک باعث شده تا آنها به یک غذای قابل توجه با ثبات تبدیل شوند. تاکنون هیچ حادثه ای از بیماری ناشی از غذا ناشی از میوه های خشک مشاهده نشده است.

دی اکسید گوگرد به عنوان یک آنتی اکسیدان در برخی از میوه های خشک برای محافظت از رنگ و طعم آنها استفاده می شود. به عنوان مثال ، در کشمش طلایی ، هلو خشک ، سیب و زردآلو از دی اکسید گوگرد استفاده می شود تا با مسدود کردن واکنش های قهوه ای که میوه را تیره می کند و طعم آنها را تغییر می دهد ، از از بین رفتن رنگ روشن خود جلوگیری کند. با گذشت سالها ، دی اکسید گوگرد و سولفیت ها در بسیاری از جمعیت برای اهداف مختلف مورد استفاده قرار گرفته اند. دی اکسید گوگرد برای اولین بار در سال 1664 بعنوان ماده افزودنی غذایی به کار گرفته شد و بعداً در دهه 1800 برای چنین مصارف در ایالات متحده تأیید شد.

دی اکسید گوگرد ، در عین حال که برای افراد سالم بی ضرر است ، می تواند در صورت استنشاق یا مصرف آن توسط افراد حساس باعث آسم شود. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تخمین می زند که از هر صد نفر یک نفر حساس به سولفیت (آلرژیک) است و حدود 5٪ از آسم ها نیز در معرض خطر عذاب قرار دارند. با توجه به اینکه حدود 10٪ از جمعیت مبتلا به آسم هستند ، این رقم به 5/0٪ از کل جمعیت با پتانسیل حساسیت به سولفیت ترجمه می شود. این افراد زیر گروه بزرگترین نگرانی را تشکیل می دهند و تا حد زیادی از نیاز به جلوگیری از غذاهای حاوی سولفیت آگاه هستند. در نتیجه ، FDA به تولید کنندگان و پردازنده های مواد غذایی نیاز دارد تا حضور عوامل سولفیت را در غلظت حداقل 10 قسمت در میلیون اعلام کنند. [12]

در تایپه ، تایوان ، یک بررسی بهداشتی در شهر 2010 نشان داد که یک سوم از محصولات میوه خشک آزمایش شده تست استاندارد بهداشتی را شکست خورده است ، بیشتر آنها مقادیر بیش از حد سدیم سیکلامات ، برخی در سطح 20 برابر بالاتر از حد قانونی است. [13]

انواع
انبه خشک یک میوه گرمسیری خشک است. سرشار از ویتامین ها ، فیبر رژیم غذایی و آنتی اکسیدان ها است.
فرآیند خشک کردن

قبل از شروع فرآیند خشک شدن ، انبه هایی که خرد شده اند معمولاً رطوبت روی سطح دارند. در فرآیند خشک کردن ، از هوای گرم که رطوبت کمی دارد برای برداشت رطوبت روی سطح انبه خرد شده استفاده می شود. همانطور که آب روی سطح تبخیر می شود ، آب داخل انبه نیز به سمت سطح بیرون می آید تا رطوبت از دست رفته را جایگزین کند. فرآیند آب از مرکز مواد به سطح بیرون کشیده می شود انتشار نامیده می شود. سپس رطوبت هوا را نیز از بین می برد. از آنجا که رطوبت از سطح خارج می شود ، رطوبت روی سطح کمتر دیده می شود تا زمانی که به جایی برسد که دیگر سطح آن خیس نشود. با گذشت زمان سرعت حذف رطوبت نیز کندتر خواهد بود. با خارج شدن رطوبت از انبه ، ساختار سلولی آن شروع به تجزیه می کند و باعث انقباض انبه می شود. در درجه حرارت بالا ، رطوبت خیلی سریع کشیده می شود که یک لایه سخت ضخیم در سطح انبه شکل می گیرد. لایه ضخیم رطوبت داخل انبه را به دام می اندازد و آبگیری کامل انبه از آن بسیار مشکل است. این پدیده در حال توسعه لایه بیرونی مانند پوست سخت ، سخت شدن مورد نامیده می شود. [17]
روش های کم آبی

فرآیندهای مختلفی در تولید انبه های خشک وجود دارد که روی ظاهر ، خاصیت هیدراتاسیون و مواد مغذی آن تأثیر می گذارد. این لیست شامل خشک شدن آفتاب ، خشک کردن سینی (هوا) ، خشک شدن یخ و خشک کردن مایکروویو خلاء است. [18] هر فرآیند مزایا و معایب خاص خود را دارد.
خشک شدن آفتاب

این فرآیند به دلیل ماهیت ارزان قیمت ، روش های دیگر را از نظر هزینه ضرب می کند. استفاده از خورشید به عنوان منبع حرارتی آن است. با این حال ، بسیاری از معایب آن وجود دارد مانند زمان طولانی تر برای خشک شدن ، آب و هوای گرم و نور روز و خطر حمله به حیوانات و میکروارگانیسم های ناخواسته.
خشک کردن سینی

علی رغم خاصیت هیدراتاسیون ضعیف و ظاهر کوچک آن ، این فرایند نیاز به یک دوره کوتاه مدت به همراه رطوبت کنترل شده و هوای گرم دارد
خشک کردن یخ

برخلاف سایر روش های خشک کردن ، این روش به انبه خشک اجازه می دهد تا شکل خود را حفظ کند ، بالاترین مقدار رنگ را حفظ کرده و با وجود هزینه های بالای آن خاصیت رطوبت عالی را ارائه می دهد.
خشک کردن مایکروویو خلاء

این روش باعث حفظ بهتر عطر و طعم ، رطوبت زدایی عالی ، کمترین میزان از بین رفتن مواد مغذی و کمترین تغییر رنگ در بین سایر خشک کردن های حرارتی به همراه سرعت خشک شدن سریع تر نسبت به خشک شدن یخ می شود.
تغذیه

در طی فرآیند خشک کردن انبه ، مقادیر غذایی وجود دارد که هنوز هم حفظ و از بین می روند. 100 گرم انبه خشک حاوی حدود 314 کالری است ، که در آن کربوهیدرات ها منبع اصلی کالری و به دنبال آن پروتئین و چربی هستند. [19] انبه خشک دارای 20٪ ارزش روزانه ویتامین A و محتوای قابل توجه ویتامین B ، D و E است. با این حال ، بیشتر ویتامین C موجود در انبه در طی فرآیند کم آبی بدن از بین می رود. فقط 2٪ از ارزش روزانه را تحمل می کند. مواد معدنی مانند کلسیم ، آهن و فسفر را می توان در انبه خشک یافت. [20]

با انجام فرآیند اضافی در مورد پاک کردن ، انبه خشک می تواند محتوای کاروتنوئیدها و ویتامین C خود را حفظ کند.
ماندگاری

در حالی که می توان انبه را به مدت حدود 5 روز نگهداری کرد ، بسته به عوامل مختلفی از جمله بهترین تا تاریخ ، روش خشک کردن و نحوه نگهداری انبه خشک می توان انبه های خشک را برای مدت زمان بیشتری ذخیره کرد. انبه خشک نشده باز نشده در انبار را می توان بین 6 تا 12 ماه ذخیره کرد. اگر در یخچال نگهداری شود ، می تواند برای 1-2 سال نگهداری شود. هنگام یخ زدگی ، می توان آن را به طور نامحدود ذخیره کرد. با این حال بهتر است علائم را بررسی کنید تا ببینید آیا میوه بد شده است. [21]
فضای مناسب

ماندگاری انبه خشک شده را می توان با نگه داشتن آن در شیرینی یا یخچال در ظرف محکم محکم تمیز کرد تا رطوبت و سایر آلاینده ها حفظ نشود.

به نظر می رسد انجماد انبه خشک قادر به ماندگاری نامحدود است. اما مانند اکثر غذاها ، پس از مدت زمان طولانی ، می تواند تجزیه شود و دچار سوختگی فریزر شود. [21]

صفات متداول انبه خشک بد رنگ ، تغییر رنگ ، سختی و از بین رفتن طعم است. [21]

میوه خشک | دستگاه میوه خشک کن | خرید میوه خشک شده | میوه خشک به انگلیسی | خرید میوه خشک |خرید میوه خشک کن | هلوی خشک | آلوشابلون خشک | شلیل خشک | انبه خشک | انانس خشک | میوه خشک افغانستانی | سیب خشک | خرمالو خشک | چیپس میوه | ارزان ترین میوه خشک | میوه خشک آیت کالا | میوه خشک مخلوط | میوه خشک 100 گرمی | میوه خشک درجه یک | موز خشک | آلبالوی خشک |انجیر خشک | میوه های خشک | خشک کردن میوه | فواید میوه خشک | طرز صحیح خشک کردن | میوه خشک صادراتی |10 میوه خشک برتر | میوه خشک | خرید اینترنتی میوه خشک | خرید اینترنتی میوه خشک | خرید تضمینی میوه خشک | صادرات میوه خشک | بسته بندی میوه خشک | میوه خشک برای معده | فواید میوه خشک | خواص میوه خشک برای کودکان | خشک کن میوه | خشکبار | آجیل خشک | خشک کردن انجیر | خرید آنلاین میوه خشک | میوه خشک کن دلمونتی |

جهت سفارش محصول کلیک نمایید:

X